İstediği Hiçbir Şey Gerçekleşmeyen İnsan
Bu ben değilim.
benim her istediğim oluyor.
en büyüğünden, en küçüğüne kadar ne istesem hemen elimin altında…
çünkü tasavvuf büyüklerinden işin sırrını öğrendim.
“kaderine razı ol”
faraza Allah bana deseydi ki, “ey kulum bundan sonra ne istersen vereceğim, iste isteyebildiğin kadar”
“Allah’ım senin takdirine razıyım; çünkü ben cüzi aklımla kendim için en iyinin ne olduğunu bilemem. sen mutlak ilminle benim için neyin en iyi olduğunu bilir ve ona göre takdir edersin. benim yerime sen iste” şeklinde mukabele ederdim.
onun isteği, benim isteğim. dolaysıyla her istediğim oluyor.
peki bunu tam olarak başarabiliyor muyum?
elimden geleni yapıyorum; ama bende de ego var ve kimi zaman egom kendi isteklerini öne sürebiliyor.
evet, kaderle çelişen her istek, egodan kaynaklanır; aynı zamanda istekler egonun varlığına delalet eder.
istemeyip de razı olursak, gerçek huzuru yakalarız. ne stres, ne üzüntü, ne kaygı, ne hayal kırıklığı, hiçbir menfi duygu kalmaz.
