Evet, Allah kibriya sahibidir. onun karşısında “ben” diyeni ve varlık iddia edeni affetmez. ego sahibi bir insan böyle bir gerçekle karşılaşınca korkunç bir diktatörle karşı karşıya kaldığını vehmeder.
bu gerçeği ilk idrak ettiğimde dilimden şunlar dökülmüştü ” şuna bak, her yeri, her şeyi istila etmiş, bize en küçük bir alan bırakmamış” ve “ne olurdu bize de bir köşecik bıraksaydın” gibi hisler…
ama bu mümkün değildir. bizdeki “ben” sadece farazi bir varlıktır gerçeği yoktur. her isim ve her resim altında görünen odur. “hüvel evvelü, vel ahiru, vezzahiru, vel batın” yani baş odur, son odur, görünen odur, görünmeyen odur”. ancak yanlış anlamamak gerek, görünen bizzat kendisi değil suretidir…
aslan, kurt ve tilki av aramak için dağa gitmişlerdi…
aslan onlardan ar duysa da, ikramda bulundu ve yoldaşlık yaptı…
dağ öküzü, keçi ve semiz tavşan buldular, işleri ilerledi…
kurt ve tilki, -onların- padişahların adaletiyle bölüşüleceğini ümit ediyorlardı.
her ikisinin ümidi, aslana yansıdı. aslan o ümitlerin dayanağını bildi…
aslan dedi: “ey kurt! bunu pay et. ey koca kurt! adaleti yenile…
kurt dedi: “ey padişah! yaban öküzü, senin payındır. o büyük, sen de büyük, iri ve çeviksin.
keçi, benimdir. çünkü keçi orta boyda, aradadır. ey tilki! yanlış yapmadan tavşanı al.”
aslan dedi: “ey kurt! nasıl dedin? söyle; ben buradayken sen, “biz ve sen” mi, diyorsun?…
öne gel, ey kendini satın alan eşek!” dedi. geldi. pençesini vurdu ve onu parçaladı…
ondan sonra, aslan tilkiye yüzünü çevirerek, “yemek için bunu dağıt” dedi:
-tilki- secde edip dedi: “ey seçkin padişah! bu semiz öküz, senin kuşluk yemeğindir.
bu keçi, galip padişaha öğle için yahni olur.
o diğer tavşan da akşam için bu lütufkâr ve cömert padişahımıza gece çerezi.”
-aslan- dedi: “ey tilki! sen adaleti parlattın. böyle bölmeyi kimden öğrendin?
ey büyük! bunu nereden öğrendin?” -tilki- “dünya padişahı! kurdun durumundan” dedi.
-aslan- dedi: “madem bizim aşkımıza tutsak oldun, her üçünü tut, al ve git.
ey tilki! madem bütünüyle bizim oldun, seni nasıl incitirim? zira sen, biz oldun.
biz, senin; bütün avlar, senin. yedinci semaya ayak bas, çık.
(mesnevi’den)
