Adamın biri bir gün annesini hançerleyerek öldürdü. bunun üzerine halk başına toplanıp onu azarlamaya başladılar.
dediler ki:
“ananı niçin öldürdün, ne hayırsız evlâtsın!”
adam cevap verdi:
“anam çok çirkin bir iş yaptı onun için öldürdüm, günahını toprak örtsün,” dedi.
annesini öldüreni kınayan kişi ;”anneni öldüreceğine ,annenle kötü iş yapan adamı öldüreydin. ”deyince ,suçlu oğul;”her gün başka birisini mi öldüreydim.” diye cevap verdi.
“onu öldürmekle , halkın kanını dökmekten kurtuldum. bir çok insanın boğazını kesmekten onun boğazını kesmek hayırlıdır.”
ey hakk aşıkı! bu hikayede geçen kötü huylu anne , senin nefsindir. senin nefsinin sembolüdür. onun kötülükleri ,fesadı her tarafa yayılmıştır.
aklını başına al da,o kötü nefsi öldür. çünkü o kötü nefs yüzünden ,her an bir aziz varlığa kast ediyorsun.
onun yüzünden bu güzelim dünya sana dar geliyor. onun yüzünden hakk ile de, halk ile de savaşıyorsun.
nefsini öldürür, yani onun isteklerini hiçe sayar ,onun sözünü dinlemezsen , yaptığın hatalardan dolayı şundan, bundan özür dilemekten kurtulursun. yaşadığın memlekette hiçbir düşmanın kalmaz.
(mesnevi’den)
not: tasavvufta nefs anne ile, ruh baba sembolleri ile temsil edilir. kalb(en geniş anlamda şuur) ise ikisinin evliliğinden doğan çocuktur.
