İblis, Hz. İsa’ya gelir ve ondan “la ilahe illallah” demesini ister. hz. İsa derhal onun hilesini sezer ve “la ilahe illallah ama sen dediğin için değil” der.
hak ve hakikat kimden gelirse gelsin reddedilmez. aksi takdirde bâtıl yola girmiş oluruz. mesela bir sarhoş “allahuekber” dese onun sözü halinden dolayı reddedilmez; ama o bozuk hale de şerh düşmek zorundayız; yoksa başka bir yönden yine bâtıla düşeriz.
görüldüğü üzere, sağ sapma ve sol sapmadan kurtulmak ve istikamet(orta yol) üzere olmak zorların zoru bir iştir. bir başka tabirle, kıldan ince ve kılıçtan keskin sırat köprüsü üzerinde yürümektir.
günümüzde iblis, insanlara sağ cenahtan yaklaşıyor ve sureti haktan görünüp onlara kuran okumalarını söylüyor. çoğu insan da zokayı yutuyor. aklınca kuran okuduğunu zannediyor. ondan sonra ayetler havada uçuşmaya başlıyor. gerçek islam, kuran’daki islam falan diye zırvalar ortalığı kaplıyor.
bu tipler her olay karşısında hemen bakara makara(!) surelerinden bir iki ayet çırpıştırıp görevlerini yapmış olmanın büyük huzuru ile doluyorlar. Allah’ın arkasına saklanmak çok kolay çünkü.
