Bir arkadaşım bugünlerde iş için antalya’ya gitmek zorunda kaldı. orada edindiği izlenimleri yazmış bana.
turistler dikkatini çekmiş. vücutları hep dövmeli imiş. türklerin de, onlar kadar olmasa da, dövmelileri çokmuş. türkleri asimile olmuş olarak görmüş. “batılılardan pek farkları kalmamış, ama sanki onların yanında ikinci sınıf gibi duruyorlar” diyor.
“bunlar zaten bildiğimiz şeyler” diyeceksiniz belki, ama canlı canlı gözlem olduğu için ayrı bir değeri vardır diye düşündüm.
“insanları yetişkin bedenleri içinde çocuklar olarak gördüm” diyor. gösterilerden, şovlardan, oyun oyuncaklardan heyecanlanan, mutlu olan…
evet biyolojik olarak yetişkin olmak başka, akıl yaşı(altbeyin bilinci) olarak yetişkin olmak bambaşka şeyler. kişi marifeti(tanrı bilgisi) miktarınca akıl yaşı alıyor. aksi takdirde yetmiş yaşına gelse de akıl yaşı olarak çocuk kalıyor.
batılı beyaz efendisine tapınan, onlar gibi olmak için can atan, ama ne yaparsa yapsın onlar tarafından ikinci sınıf olarak görülen “asimile olmuş türkler”, gerçekten büyük sorun.
ancak türkler artık yavaş yavaş uyanmaya ve asli kimliklerine dönmeye başladılar. ne diyelim?… allah tamamına erdirsin… zira türkler için ikinci sınıf insan olmak ardır.
