Evet aynen öyledir. toplumların değişmez ve değiştirilmesi teklif dahi edilemez bir kanunu varsa o da “dogmalarıma dokunamazsın” kanunudur. peygamberler ve davetle yükümlü evliya halkın elinden nice eziyetler görmüşlerdir. zira toplumlar kendi dogma ve tanrılarını ölümüne müdafaa ederler.
eğer peygamberler toplumu dogmalarından koparmayı başarırlarsa, bunun ömrü gayet kısa olur, bir müddet sonra peygamberden öğrendiklerinin içini boşaltıp dogma haline getirirler. hakikat ehliyle toplumun çatışması hiç bitmez. ebediyyen devam eder.
not: sevgili okuyucular size bir sır vereceğim ama aramızda kalsın. aslında “hakikat ehli” olan müslümanlar da bir nevi ateisttir. gerçi bu açıktır ama gene de sırdır. açıkça söylenmesine rağmen kimse anlamaz.
bir sır ki âşikâre
avcı yenik şikâre (şikar=av)
çünkü onlar hariçte ayrıca bir ilahın olmadığını anlamışlardır. dua ediyoruz diye kendi dışlarındaki bir güçten yardım istemezler. bilakis duanın kendinde olan kuvveleri/melekeleri/melekleri açığa çıkarmak olduğunu anlamışlardır.
