Evren Büyüklüğünden Hayatın Anlamsızlığına Ulaşmak
Evren bu kadar büyük olmasaydı, sen böyle düşünemezdin,
bu konuyu dile getirmezdin,
biz de bu mevzu hakkında tartışamazdık.
demek her kim evreni bu kadar büyük dizayn etmişse, bizi tefekküre sevk etmek için böyle yapmış.
insan mahlukat içinde nefs/ego sahibi bir varlıktır. elbette önce kendi cürmüne bakacak, sonra bir de evrenin devasa boyutlarına nazar edince, kendini çaresiz, gariban, ezik, güçsüz, zavallı, karınca hükmünde bile olmayan bir canlı olarak hissedecektir.
işte burası marifetin(Allah’ı bilmenin) kapısıdır. zira acz ve fakr(güçsüzlük) marifetullah yoludur.
çekinme gir içeri!
sen cüzi kuvvetinle bir saray inşa ediyorsun. Allah da mutlak kudretiyle bu kainatı inşa etmiş. bu kainatı da binbir türlü müştemilatıyla donatmış. içine de bütün bunlara anlam verebilecek bir varlık koymuş yani insanı yaratmış.
insan olmasaydı bu kainatın bir anlamı olmazdı. boş ve atıl kalırdı.
bak! nerelerden nerelere geldik!
onun hikmetinden sual olunmaz.
