İsmet İnönü’nün Sevilmeme Nedeni
Kuzunun kurdu sevmemesi ile aynı nedendendir.
malum olduğu üzere islam önce arap kavminin elinde yükseldi. onlar tarihi misyonunu tamamlayınca bayrağı türkler devraldı. hz. ali’nin beyanı üzere kıyamete kadar da türklerin elinde kalacak o bayrak.
“bir gün hz. ali’ye sohbet esnasında, “bu fitnenin sonu nereye varacak? ” diye sorarlar.
o da, “din kıyamete kadar bakidir” dedikten sonra başını önüne eğer ve öylece kalır. hatta etrafındakiler onu uyudu zannederler.
bir müddet sonra hz. ali başını kaldırır ve “ni’mel etrak, ni’mel etrak, ni’mel etrak”, yani “güzel türkler, güzel türkler, güzel türkler” der ve ilave eder: “din türklerin elinde kalacak, türkler ile yücelecek ve kıyamete kadar devam edecek” buyurdu”.
ancak tarihin ilerleyişi iki boyutlu bakış açısından diyalektik, üç boyutlu bakış açısından ise helezonik görünüm verir.
yani tarih hiçbir zaman düz bir çizgi veya daimi bir yükseliş trendinde ilerlemez. yılan gibi zikzaklar çizerek, zıt kutuplar arasında mekik dokuyarak yol alır. yükselişi çöküş ve yıkılış takip eder. yıkılış görünüşte çok acı, çok vahim bir durum olsa da aslında yepyeni bir bilinç düzeyine çıkışın da mukaddimesi ve habercisidir. her yeni bilinç düzeyi adeta apayrı ve başka bir dünya gibidir. bu yeni dünyada seyir sıfırdan tekrar başlar.
19. ve 20. asırlar türk milletinin kolektif bilincinin yıkıma uğradığı dönemdir veya bir fetret devridir. bu dönemde toplumsal bilinç diyalektik yasalar gereğince zıt kutba savrulmuş ve kendini inkar durumuna düşmüştür. bu nedenle son dönem osmanlı ve cumhuriyetin ilk dönem aydınları genel olarak inkar kutbunun temsilcileri konumundadır(bu aşamanın yaşanması zorunlu ve kaçınılmazdır).
21. asırda ise artık türkün kolektif bilinci yavaş yavaş özüne dönmeye, kendine gelmeye(fecr, doğuş) ve iman kutbuna doğru kavis çizmeye başlamıştır.
şimdiye kadar üstü küllenmiş bile olsa, türkün özünde yatan o mana gizliden gizliye hep etkide bulunmaya devam etmiş ve kendine zıt manalara karşı tepki göstermiştir. içindeki o mananın tesirindeki türkler istemsizce inkar kutbu ehline karşı hep hoşnutsuzluk ve soğukluk göstermiştir.
bu durum gayet normaldir. kuzunun kurdu sevmesine imkan ve ihtimal yoktur.
