Çok Çalışırsan Fark Edilirsin Sanrısı
Köylüler sabahtan akşama kadar kızgın güneşin altında çalışır; ama kazançları pek azdır.
padişahın veziri ise lüks içinde yaşar. her işini hizmetçileri görür. herkes karşısında el pençe divan durur. saraydaki ofisinde emirler, talimatnameler yazar ve kazancı yüz binlerce altındır.
aradaki fark padişaha yakın olmaktan kaynaklanır. kim ki, padişaha daha yakındır, her yönden üstünlük ondadır. marifet çok çalışmakta değil yakınlıktadır.
evren denilen şu ilahi esmalar düzeninde dahi her bir insanın durumu işte bu minval üzeredir. kim ki, mülkün(evrenin) sahibine, melikine yani hakka daha yakındır, işte o her yönden diğer insanlara göre üstünlüğü ele geçirmiştir.
hakka yakın olmadıkları halde sırf dünyevi makam mevki ve zenginlik sahibi olanların ise parlayışları saman alevi neviindendir ve geçicidir. kimse onlara gerçekten saygı duymaz ve itibar etmez. içten içe onlardan nefret ettikleri halde yalnızca çıkar için veya en azından zarar görmemek için onlara göstermelik izzet-i itibar ederler.
çok çalışmak kişiyi en fazla içinde bulunduğu bilinç düzeyinde yatay genişlemeye uğratır. dikey yükseliş yani bilincin miracı ise asıl getirisi olandır. kısacası iş nicelikte değil niteliktedir.
gerçekte insan bilinci için bir had ve nihayet konulmamıştır. eğer gereğini yerine getirebilirse tüm evreni kapsayacak kadar yükselebilir. böyle bir insanın ise değerine paha biçilemez. hakka ait tüm sıfatlar onda tecelli eder. muazzam bir ahlaka erişir. hatta hakkın zatı dahi onda tecelli eder ve bu sebeple halife yani hakkın madde planındaki temsilcisi ve görevlisi ve yöneticisi tayin edilir.
sözün özü: dostum! bilincin dikey yükselişine yani miraca önem ver. hamallık yapmak maharet değildir.
