Tasavvufun ayrı bir din falan olduğunu iddia edenler bu işten hiçbir şey anlamamışlardır.
Peygamber döneminde canlı canlı yaşanmıştır din. o yaşantının akılla değerlendirilmesi, Peygamber şöyle buyurdu, böyle buyurdu vs, denmesi din falan değildir. akılla elde edilen ancak, çok boyutlu hakikatin tek karelik resmidir.
bugün kuran okuyarak, hadis okuyarak veya bir takım din bilginlerinin sözlerine istinaden bir şeyler yapanlar çok büyük yanılgı içindedirler. üniversite kürsüleri, ilahiyat ise zaten toptan saçmalıktır.
ticaret yapıyorsun ama kâr yok.
ağaç dikiyorsun ama meyvesi yok.
din diye bir şeyler icra ediyorsun ama sonuç yok. hani yüksek ahlakın? nerde müreffeh, zengin, mutlu toplumun? hatta senin dinin nasıl bir şey ise,mutlu etmeyi geçtik, rezil kepaze ediyor seni.
böyle bir şey kabul edilebilir mi?
azıcık aklı olan için elbette kabul edilemez.
din, evrensel düzenin kuralları ve ona uyumlanmak demektir. kainat bunu yapanın önünde diz çöker. ona tüm hazinelerini açar ve en önemlisi din canlı canlı yaşanan bir şeydir.
peygamber ve sahabesinin(arkadaşlarının) yedikleri yemeğin, içtikleri suyun nasıl ki sana faydası yoksa, yaşadıklarının da sana pek bir faydası yoktur. senin dahi bir yolunu bulup onların yaşadıklarını yaşaman gerekir.
bunun için peygamberin asırlar üzerine düşmüş gölgeleri olan kâmil insanlara başvurman lazımdır. ancak bu kâmil insanların dereceleri ve marifetleri hiçbir zaman peygamberin derecesine ulaşamaz. hatta yakınından bile geçmez. dolayısıyla onların sohbetiyle ele geçenler, elbette peygambere nazaran farklı ve düşük seviyeli olacaktır. güneşin atlas okyanusundaki yansıması ile marmara denizi üzerindeki yansıması bir değildir. hatta ve hatta bir kova su ile bir damlacık su üzerindeki yansımaları dahi bir değildir.
ancak sana garanti vereyim ki, bir damlacık kalbi üzerine güneşi açtırmayı başarmış bir velinin kemalatı ve yaşantısı, senin aklınla kuran hadis didikleyerek elde ettiğin ve din sandığın ölü bilgiler yığınından çok çok üstündür.
