Tek Tanrılı Dinlerin Mutluluk Getirmemesi
İster çok tanrılı, ister tek tanrılı, ister tanrısız bir din veya ideoloji rağbet görüp geniş kitlelerce benimsenirse, kısa süre zarfında devrin muktedirleri kontrolü ele alırlar ve o dini/görüşü kendi iktidarlarına payanda olacak şekle sokarlar.
her iktidarın zorunlu olarak düzenden olumsuz etkilenenleri yani muhalifleri olacağından, o din veya ideolojiye rakipler üretilecek ve çatışma kaçınılmaz olacaktır.
din karşıtı pozitivist bilimsel paradigma, burjuvazi tarafından 18. ve 19. asırlarda yerleşik düzenleri yıkmak amacaıyla üretilmiştir. çünkü feodalizmin meşruiyeti kilise ve bizde de ilmiye tabir edilen hocalar tarafından sağlanmaktadır.
pratikte dini savunanlar eski düzeni, karşıtları da yeni burjuva düzenini savunmuş olurlardı.
kısacası geçiniz… olay bir iktidar savaşından ibarettir.
dinin aslı ise, cüzi insan şuurunun evrensel şuur içinde eriyip, ilahi kelama mazhar olması hakikatine dayanır. siyasi çekişmelerle alakası yoktur. huzur bulmanın tek yolu böylesi bir dindir çünkü insan elem-i firak’tan kurtulup vahdete/birliğe ermedikçe acılarından kurtulamaz.
