Günümüz Müslümanlarının islami bir yönetim kurma potansiyeli yoktur. İslam özü itibariyle akli bir kurgu, kuru şekil ölçüleri veya bir dogma değildir bilakis varoluşa katılmaktan doğan bir hâl ve yaşantıdır.
işte bu hâl ve ruh, içinde bulunulan devrin şartlarına göre materyalize olduğu demde islamın şekil ölçüleri ortaya çıkar. su içine koyulan kabın şeklini ve rengini alır ama gerçekte kendisi renksizdir. bu sebeple tasavvuf büyükleri:
“suyun rengi kabın rengidir” demişlerdir.
yani 1400 yıl öncesinin, o devre özgü şartlara göre ortaya çıkmış şekil ölçülerini, doğrudan doğruya günümüze taşıyamayız. taşımaya kalkarsak bunun çok vahim sonuçlarına katlanmak zorunda kalırız.
islami bir model ortaya koyabilmek için her şeyden önce islamın hakikat boyutuna geçmeyi başarmış bir öndere(insan-ı kamile) ihtiyacımız var.
not: ne iran’ın, ne suudi arabistan’ın, ne benzeri ülkelerin şeriatla falan alakaları yoktur. bunlar geleneğe takılı kalmış bir takım iptidai rejimlerdir. islam’ın özünü teşkil eden nübüvvet nuru, peygamberin vefatından itibaren 250 yıl içinde tamamen sönmüştür.
bundan sonra islam aleminde tasavvuf kemalatı ile elde edilen velayet nurları parlamıştır. bu nurlar ve onun irfanı ortaçağ islam medeniyetini oluşturmuştur. ancak bu yapı da 1600’lü yıllar itibariyle çözülmüş ve hâlen yerine yeni bir irfan ocağı kurulamamıştır.
not2: şeriata karşı olmak diye bir durum söz konusu olamaz çünkü şeriata karşı olan kimse müslüman olamaz. ancak islami bir yönetim çocuk oyuncağı değildir. günümüzün kifayetsizlerinin işi hiç değildir. evliyanın bile göze alamadığı bir yükün altına girmeye can atmak herhalde ancak cahil cesareti olabilir. bu iş nebiler ve peygamberler kemalatına sahip insanların harcıdır ancak. o da allah lutfederse olur.
yani mehdi gelene kadar bir şeriat devleti hayal mi, ne yapılacak bu yarı islami devlet politikası ile hem ayranım dökülmesin hem yoğurdum ekşimesin tavrında hareketlerle nereye varıcaz, gördüğümüz iki durum var dini emirleri kenara atıp deccal olmak ya da devlet politikasına islamı yamamaya çalışmak ve ekonomik ve sosyal buhranlara girmek, başka bir çözüm yok mu?