Namaza durdum, şeytan vesvese verdi, “abdestin yok, başını mesh etmeyi unuttun”
ben de şeytana dedim ki, “yoksa yok, ben abdestsiz kılacağım, sana ne!”. o kadar kesin bir karar ile söyledim ki, şeytan dut yemiş bülbüle döndü ve sesini kesti.
abdestim vardı gerçi ama olmasaydı bile umrumda olmayacaktı. eğer o vesveseye kulak verseydim, ondan sonra sürekli şeytanın aynı oyununa maruz kalacaktım. bir namazı gözden çıkarıp, kurtuldum… gerçekten kendi içimde razı olmuştum çünkü abdestsiz de olsa namaz kılmaya…
