Allah yokluk aynasına baktı. o aynada şu gördüğümüz kainat teşekkül etti. sonra o aynada kendi gözüne baktı, insan denen varlık oluştu. insan kainatın gözbebeğidir.
“ve insan hak için, gözdeki görmeyi mümkün kılan
gözbebeği gibidir. böylece ona (“gözbebeği” anlamına gelen) “insan” adı verilmiştir.
çünkü hak, mahlukatına insan’dan bakar ve mahlukatına yönelik rahmetini
onunla ihsan eder.” (füsus-ül hikem, muhyiddin-i arabi)
Allah insanı kendi suretinde yarattı. insan suretinde görünür oldu.
onun cemalini apaçık görmek istersen güzel bir kadına bak.(ilk bakış helal, ikincisi haramdır. çünkü birinci bakışta ibret vardır, ikincisi ise asıl maksadın unutuluşu ve gaflete dalıştır)
onun celal yüzünü görmek istersen yakışıklı bir erkeğe bak.(ilk bakış helal…)
