İnsanların büyük çoğunluğu bir “mâbud-u mevhum”a taparlar yani kafalarında uydurdukları hayali bir ilâha…o da bir puttur. eski insanlar putlarını taştan, ağaçtan yaparlarmış şimdikiler hayalden yontuyorlar. iman ettikleri, dua ettikleri, bazen küstükleri veya bozuştukları mevhum(vehimdeki) tanrı…işte bizdeki dandik veya “güya ateistler” kafalarındaki hayalden yontulmuş ilahla feci halde zıtlaşan inatlaşan ve kavga içinde olan kimselerdir…”sen bana şunu şunu yaptın, yardım istedim ama sen etmedin, yeryüzünde bu kadar rezillik var nasıl izin veriyorsun? sende hiç vicdan yok mu?……..ben de seni reddedeyim de gör…” şeklinde ve benzeri iptidai düşünceler içinde debelenip dururlar….hakiki ateistler ise batıda zuhur etmiş bir kısım büyük çilekeş kafalardır. bu kısma saygımız sonsuz. onlar hayallerindeki putları kırmayı başarmışlardır yani kelime-i tevhid’in birinci kısmı olan “lâ ilâhe-ilahları red” kısmını gerçekleştirmişlerdir. ikinci kısım olan “illallah” ise nasip işidir. o konuda yorum yapamayız.
not: müslümanların büyük çoğunluğunun(%99) kelime-i tevhid’i söyleyişleri taklit ve suretten ibarettir. iç alemleri yukarda anlatılanlardan farklı değildir. onlar da kafalarındaki hayali ilaha “Allah” etiketi takarlar ve öyle devam ederler. ama şeklen imanında bir değeri vardır elbet. hiç yoktan iyidir…
