Çok yetenekli bir mimar vardı. ondaki yeteneğin bir örneği daha yoktu.
bu mimar, kendindeki bu yeteneği ortaya çıkarmak, göstermek istedi ve muazzam bir saray inşa etti.
güzellikte, ziynette, teknolojide eşi benzeri yoktu bu sarayın.
sarayın kapısını gezmek isteyenlere açtı. amacı insanların onun sanatını değerlendirmesi, takdir etmesi ve saraya koyduğu olağanüstü ilimleri, hikmetleri ehlinin çözmesi ve faydalanması idi.
saraydaki olağanüstülükleri görenin elbette onun mimarını merak etmemesi ve saygı duymaması mümkün değildi.
ancak beklenildiği gibi olmadı…
kimi zanaatkarların zerre umrunda olmadı sarayın mimarının kim ve nasıl biri olduğu…onların tek derdi saraydan bir takım ince ilimler, sanatlar, teknikler kapıp, onu paraya dönüştürmekti.
bu gafil ve çıkarcı zanaatkarlar epey bilgiler öğrendiler ve para kazandılar sarayı inceleyerek…ama sarayın mimarını son derece kızdırdılar.
mimar zaten bu sarayı insanlara ilimler teknolojiler sunmak için inşa etmişti. itirazı yoktu insanların her türlü fayda devşirmesine…ancak insanların sarayın mimarını takdir etmemesi ve mimara bir teşekkürü dahi çok görmesi mimarın kanına dokunmuştu.
