Bugün hava günlük güneşlik olduğu için öğle vaktinde bir yürüyüşe çıkmıştım. kaldırımda giderken gözüm köpek pisliğine ilişti.
köpek pisliği gören birinin vereceği tepki az çok bellidir. benim tepkim ise alışılmışın dışında oldu biraz. derhal aklıma mesnevi’de geçen “gül kokusundan bayılan debbağ” hikayesi geldi ve yol boyunca o hikayeyi tekrar ele almaya çalıştım zihnimde. zira mesnevi hikayeleri çok katlı anlamlar içerir. bir katının anlamını çözmemiz bizi diğer katlara çıkmaktan alıkoymamalıdır.
gördüğünüz üzere kaldırımda görülen bir köpek pisliği beni hangi noktalara taşıdı. işte tasavvuf büyüklerinin eserleri böyledir. insanı her yönden kuşatmayı, kucaklamayı amaçlar ve hakikate intikal ettirmeyi hedefler. onlardan boş söz çıkmaz. eğer bir şey söyledilerse mutlaka bir hikmeti vardır.
kendi cürmüne bakmadan büyükleri eleştirenler, kendi anlayışsızlıklarına yansınlar; çünkü bir katreciğin bahri umman misali zatları değerlendirmesi söz konusu olamaz.
