“Bizim bir komşu var emekli hemşire ama daha genç, erken emekli olmuş. akşam bize geldi çay içiyoruz, diğer komşulardan şikayet ediyor. sonra dedi ki, bende de cinlik, fesatlık var, istesem hepsini birbirine düşürürüm ama böyle yaptığım zamanlarda rabbim kolumu kanadımı çok kırdı. onun korkusundan saf, anlamaz ayağına yatıyorum…
daha önce merdivenlerden yuvarlanmış, ağır komada falan yatmış ve hakikati böyle tecrübe etmiş. içimden sübhanallah dedim. kulları, gerçeği doğruyu görsün diye, anlamayana anlayacağı dilden konuşan da sensin. yani o güzel Allah ona demiş ki, “sana kötülük yapıp arkandan çekiştirenleri bana bırak. onlara tercihleri doğrultusunda bu izni veren benim. karşı koyup savaşırsan anlayana kadar şiddeti artırırım.”
ey rabbim! sen ne güzel eğiticisin. şu an kadın gülüp geçiyor komşu dedikodularına. “rabbim de onlara bu rolü vermiş” diyor.. şükrettim. sevindim. yanı başımızda ummadığımız insanlar gerçeği görüp iman ediyor. korkuyorum artık birine münafık demeye. ne güzel diyor mevlana hazretleri “nasıl ölecek biliyor musun? ola ki, imanlı olarak son nefesini verecek, sen kimseyi kötü bilip ayıplama ama ihtiyatlı ol”.. sözün özü, rabbin eğitici olduğunu dün gece tekrar tecrübe ettim. rabbim nasip eder gözleri açarsa, her şey insana ders, herkes örnek.. iman için de, şu dünya hayatı için de…”(yazı şahsıma ait olmayıp, pure87 tarafından yazılmıştır.)
