Türkiye’de ve dünyada ne kadar suç, felaket, vahim bir olay gerçekleşse bundan kendimi sorumlu tutuyor ve “eğer sen kendi iç aleminde gereken temizliği yapmış olsaydın bu hadiseler vuku bulmayacaktı” diyorum kendi kendime. ancak bu tespiti yapıp hemen geçiyorum; üzerinde durmuyorum. eğer olayın duygusal yükünü de taşımaya kalksam altınde ezilirim çünkü.
bu tavır size delice mi geldi?
gelmesin…
bu işler böyledir. size daha da delicesini söyleyeyim: ben tüm kainatı kendi açılımım olarak kabul ediyorum.
sanırım, insanların her suçunda ben varım;
günah uzun bir kervan, tâ ucunda ben varım!
(nfk)
