+ İsnetus, inançsız insan olur mu?
– nasıl ki işletim sistemi olmayan bir pc’nin faaliyeti mümkün değilse, aynı şekilde bir inanç sistemi veya dünya görüşü veya evren algısı veya bir paradigma ile yüklü olmayan insanın da faaliyet göstermesi mümkün değildir. eğer bir insanın beynine yüklenmiş olan paradigmayı silebilseydik, derhal bitkisel hayata düşerdi veya altyapısı önceden hazır edilmiş ise fenafillah olur allah’a kavuşurdu.
+ yani herkes öyle veya böyle bir şekilde bir şeylere inanıyor?
– elbette…günümüzde en yaygın inanç sistemi, “bilimsel pozitivist paradigma”dır. bu paradigma ağır bir hristiyanlık eleştirisi üzerine kurulu olduğu için yoğun bir anti-mistizm içerir. zira ortaçağ hristiyanlığını incelerseniz, mistizm dozajının yüksekliğinden bayılacak gibi olursunuz. her yerden kutsallar, azizler, dualar, ilahiler, dinsel ritüeller fışkırır. şahsen ben kendimde öyle bir din pratiğine beş dakika tahammül edebilecek gücü göremiyorum. film izlerken bile çoğu zaman “hay tanrınız batsın sizin” demek geliyor içimden.
ama yapacak bir şey yok. ortaçağ insanının algı seviyesi o kadarmış. yoğun bir kutsallık sosuna bulanmadıkça olmuyormuş onlar için. oysa günümüz insanının seviyesi bambaşka noktalara yükselmiştir. kutsallık bulamacına artık gerek yoktur. dinin aslını yalın olarak da idrak edebilecek olgunluğa ulaşmıştır insanlık.
+ nedir dinin hakikati isnetus?
– basitçe evrendeki düzenin kurallarıdır din. ne yaparsan sonucu ne olur, ne yapmazsan nelerden mahrum kalırsın…peygamber adı verilen ve üstün görüşe ulaşmış zatlar tüm bunları keşfetmişler ve insanları uyarmışlardır.
ortaçağ din anlayışının en sorunlu kısımlarından biri de tanrı kavramıdır. bu kavramı kabul edenler ayrı, reddedenler de ayrı bir yöne sapar ve hakikatten uzak düşerler(önceki yazılarda işlendiği için bu konunun ayrıntılarına girmiyorum şimdi).
işin özü evrendedir veya doğadadır. tanrının konuşmasını mı duymak istiyorsun! zaten o her an konuşuyor; matematiğin diliyle…evrenin sırlarını çözdüğün an, kuran’ı çözmüş oluyorsun; çünkü evren kevnî(oluşsal) bir kuran’dır; gördüğün her varlık, bir ayettir(mesela bir hayvanın soyunun tükenmesi bir ayetin silinmesi hükmündedir).
peki ahlak nedir?
ahlak, evrenin kurallarına uyumlu olmaktır; o kurallara uyumlu hareket edebilecek kıvama ermiş olmaktır. bugün batı dünyası doğululardan ahlakça çok üstün durumdadır. zira “bilimsel pozitivist paradigma” ortaçağ zihniyetinden ve onun sıkıntılı mistizminden sıyrılmayı öngörür. onun yerine evreni ve doğayı incelemeyi ve uyumlu olmayı savunur. bu da onu hakikate bir derece daha yakın kılmış ve daha üstün bir ahlaka yol açmıştır.
belki size garip gelmiştir ama ne yazık ki durum budur: batının dünya görüşü doğudaki rakiplerinden bir derece daha üstün ve hakikate daha yakındır. aynı sebeple vaz’ ettiği ahlak dahi daha üstündür. zaten o yüzden galebe çalmış ve tüm dünyayı istila etmiştir. hakikate daha yakın olan, daima diğerlerine üstün gelir. ancak şunu da unutmayalım: batılı dünya görüşü hak olduğu noktaların ekmeğini yerken, günü gelecek bâtıl olduğu noktaların da acı sonuçlarına katlanacaktır. nedir o eksiklik? madde ve tabiat boyutunda kalması ve nur boyutuna yükselememiş olmasıdır. bu da onun öteleri görememesine, sağ gözünün kör olmasına neden olmuştur.
