Peki o uzaylılar kimin projesi?
onlar da başka üst seviye uzaylıların projesi!
…
peki baş projeci kim?
zaruri olarak geldik gene bizim eski argümanlara.
birinci ihtimal, her şey bir tesadüftür. maddenin sonsuz deveranı içinde bizim varlığımız ihtimallerden bir ihtimaldir ve hayatımızın hiçbir anlamı yoktur. evet hakikat buysa, her şey boş, her şey yalan. hiçbir sorunun cevabı yok. bütün insanlık “bir varmış bir yokmuş” mesabesinde.
ikinci ihtimal, bu kainat ve insan, sonsuz kudret ve ilim sahibi bir zat tarafından belirli bir amaç için dizayn edilmiş ve fiiliyata çıkarılmıştır. bu durumda her sorunun bir cevabı ve varlığımızın bir anlamı var, arayıp bulabiliriz.
“düşünüyorum o halde varım” sözü ekseriyetle yanlış manalarda kullanılır. esasen descartes şöyle bir kurgu içine girmiştir:
“ya bütün şu gördüklerim, yaşadıklarım yalansa, mesela çok güçlü bir cin bana halüsünasyon gösteriyorsa(matrix’e gönderme var), ya ben yoksam aslında? evet her şey bir halüsünasyon olabilir, dış dünyanın gerçekliği inkar edilebilir ama geriye inkar edilmesi mümkün olmayan bir bakiye kalır, “ben”…eğer ben var olmasaydım, “ben var mıyım?” diye soramaz, sorgulayamazdım. varlığımı sorgulayabilmem var olduğuma delalet eder” der.
aynı mantık üzerinden biz de şöyle düşünebiliriz.
hayatın bir anlamı olmalı çünkü böyle bir anlamı araştıran, ihtiyaç duyan bir varlık mevcut, insanoğlu…eğer ben geçici bir varlıksam bütün sevdiklerim teker teker yokluk kuyusuna atılıyor ve benden ebediyyen bir daha dönmemek üzerine ayrılıyorsa, sonunda ben de aynı yokluk kuyusuna atılıp sıfır bilinç durumuna gireceksem, bütün bunlar niye?
ben niye yaşıyorum?
niçin düşünüyor ve çözüm bulmaya çalışıyorum?
niçin burada bir şeyler karalıyorum?
evet…bütün bunları düşünüyorsam bunların bir karşılığı olmalı, olmasaydı düşünemez sorgulayamazdım…
