Kişideki istidat ve kabiliyetin, kuvveden fiile çıkmasıdır.
kapalı kalmış ve açığa çıkmamış her yetenek insanda bunalıma sebep olur. açığa çıkarken de büyük bir ferahlamaya yol açar. mesela bir kimsede hırsızlık damarı olsa, o kimse çalmadığı sürece rahatlayamaz. bir şekilde hırsızlık yapınca öylesine büyük bir haz duyar ki, tarifi imkansızdır…
bir cihetten, Allah’ın insanı ve kainat yaratması da aynı sebebe istinat eder. yani Allah kendindeki özellikleri kuvveden fiile çıkarmak istemiş,
kemalatını görmek için kainatı,
göstermek için de insanı yaratmıştır. yani insandan beklediği eserinin onun tarafından değerlendirilmesi ve takdir edilmesidir.
en sevdiği ve beğendiği insan, Allah’ın bu iradesini yerine getirendir. en çok kızdığı da bu görevden kaçınandır.
inançsız insan, hem esere(kainata), hem de müessire(Allah’a) karşı büyük bir hakarette bulunmuş olur.
diğer yandan Allah insanı kendi suretinde(özelliklerinde) yarattığı için, insan da tıpkı rabbi gibi kendi potansiyelini tümüyle açığa çıkarmak istemektedir ve ancak böyle mutlu olabilmektedir.
