Oruç hakkında sayısız görüş beyan edilmiş.
nedense şu “açın halinden anlama” klişesi bir türlü aşılamadı.
bir Allah’ın kulu da işin aslını merak etmiyor.
bakın bu işin ustaları olan tasavvuf ehli,
“sürekli açlık kalbi mutlaka tasfiye eder” buyurmuşlar.
yani daimi olarak açlık şartına riayet eden kimse, kesinlikle gayeler gayesine ulaşır demişler.(dikkat! gerekli itikadi ve ilmi donanım olmadan açlık uygulamaları insanı tamamen yoldan çıkartabilir)
insanı cennetten düşüren neydi?
yasak ağacın meyvesini yemek değil miydi?
demek ki, boğazına hakim olamamak insanı cennetten düşürüyorsa, hâkim olmak da cennete yükseltebilir.
lakin günümüzde tutulan oruç ekseriyetle gelenek ve âdet kabilindendir. yeterli bilince sahip olunmadığı için tutulan oruçlar tam olarak yerini bulmuyor. ancak elbette faydadan hâlî de değiller.
en başta orucun ne olduğuna dair asırlardır tekrarlanan klişelerden kurtulup da künhüne vakıf olamadık.
hep aynı boş ve bön bakışlı hoca taslakları ve onların yüzlerce yıldır temcit pilavı gibi tarifleri.
