İnsanlar binlerce yıldır aynı şekilde yaşadılar ve böyle de yaşamaya devam edecekler çünkü başka türlüsü mümkün değildir. madde boyutu itibariyle insanın limitleri bellidir. istidat ve kapasitesi sınırlıdır.
ancak şuur boyutu itibariyle insanın herhangi bir sınırı bulunmamaktadır. eğer kendini madde kaydından kurtarabilirse sonsuz bir seyre çıkabilir. şuurunu kainat çapında genişletebilir. şuurun yükselmesini engelelyen ve onu maddeye bağlayan güç “dünya ve içindekilerin sevgisidir.” dünya sevgisinden kendini kurtaran madde hapishanesinden tahliye olur.
uçmak isterken semavi ülkelere
ayağım takılıyor yerdeki gölgelere
böyle bir kimse, bedeni itibariyle bildiğimiz gibi, o malum sıradan hayatı yaşar görünür ama iç alemi arşa uzanmıştır. “sen dağları sabit görürsün halbuki onlar geçip gitmektedirler”. alkolle kendini uyuşturmak veya eroin, lsd vs. yoluyla algı kapılarını açmak boş iştir, kendini helak etmektir o yüzden bu gibi yollara asla tevessül edilmemelidir. dimyata pirince giderken evdeki bulgurdan da olursunuz.
onun yerine bir Allah dostuna, bir evliyaya gönlünü vermelidir. nasıl mı? işte usulü:
rabıta nedir? (bkz: #33725873)
