Bu akl-u fikir ile yâr bulunmaz
bu nasıl yaradır, derman bulunmaz
kamunun derdine derman bulundu
bu benim derdime derman bulunmaz
nice deryalar içime çeksem
beni kandıracak umman bulunmaz
yitirdim yusuf’u ken’an ilinde
yusuf’um bulundu ken’an bulunmaz
yunus öldü derler, sela verirler
ölenler hayvandır, âşıklar ölmez
“zamanın birinde mezarlık yolu üzerindeki küçük dükkanında kunduracılıkla uğraşan bir hazret yaşarmış. dükkanının önündeki yoldan geçmekte olan bir cenaze gördüğü zaman işi gücü bırakıp dükkandan dışarıya fırlar ve cenaze dükkanın önüne gelince yuh olsun lan sana diye bağırırmış. yuh baba Hz. bir gün yine dükkanın önünden geçen bir cenazeye yuh ulan sana diye bağırınca eski bir dostu yanına gelmiş,
-her geçen cenazeye yuh çekiyorsun , eğer ki benden önce ölürsen şu senin durduğun yerde duracağım ben de sana yuh çekeceğim. demiş.
takdir-i ilahi ,yuh baba arkadaşından önce vefat etmiş. arkadaşı ahdını yerine getirmek üzere dükkanın önüne dikilmiş, tam yuh baba’nın cenazesi geçerken,
-sen burdan geçen her cenazeye yuh çektin şimdi ben de sana aynısını yapıyorum yuh ulan sana. diye bağırmış.
bunun üzerine yuh baba hazretleri keramet gösterip tabutundan yarım bir şekilde doğrulmuş ve haykırmış,
-eğer ben de onlar gibi gidiyorsam bana yuh olsun ulan, bana da yuh olsun…”
