Dostum! şunu iyi bil ki, seni zillete düşüren parasızlık değildir.
seni parasızlık veya dilediği herhangi bir vesileyle zillete düşüren Allah’tır ki, o’nun bir ismi de müzill’dir(zillete düşüren, hor ve hakir eden, aşağı ve değersiz kılan).
o halde parayı kendine gaye ve mabut edinme; zengin insanlara sırf paraları nedeniyle itibar etme; gerçek fail olarak ancak Allah’ı gör.
o dilerse seni zengin kılarak veya uygun gördüğü herhangi bir yolla izzet sahibi yapabilir.
gerçek fail olarak Allah’ı görmeyip parayı mabud edindiği halde zenginlik ve şöhret bulan ve toplum indinde değerli insan statüsüne yükselenleri ise boşver; onları kâle alma. onlar mekr-i ilahiye uğramış kimselerdir. haddi aştıkları için Allah onlara gazap kapısından vermiş ve adeta “al da belanı bul” demiştir.
bir çingene düşün ki, sana musallat olup hırsla ve ısrarla senden para istiyor. sen de canını kurtarabilmek için ona bir miktar para veriyorsun; ama nefret ve tiksinti ile… işte Allah’ı bilmeyip para, ün, şöhret sahibi olanların durumu bu misaldeki gibidir. aldıklarını gazap kapısından almışlar ve belalarını bulmuşlardır.
not: bu yazıyı tolga adlı diş hekimi arkadaşıma ithaf ediyorum. bu arkadaş çok zorluklar çekmiş, hacettepe’yi de epey uzatarak bitirebilmişti. tolga ve bir diğer arkadaşla boğaz kıyısında dolaşırken şöyle bir laf etmişti bize, “bu hayatta paran yoksa köpeksin”. onun bu sözü bende infial uyandırmış ve tefekküre vesile olmuştu. geçenlerde bir arkadaş benzer bir yaklaşımda bulununca o tefekkürü tekrar gündeme getirme ihtiyacı duydum. hepimizin nefsine bir ihtar olsun…
