Dinde de aynı kavram geçerlidir.
çünkü her devrin, her çağın gerekleri farklıdır. dolayısıyla zamanın insan-ı kâmil’i veya davet için görevlendirilmiş evliyası, son peygambere bağlı olmakla birlikte kendi terkibine göre geliştirdiği bir din anlayışını topluma sunar.
çünkü Hz. Peygamber devrinin uygulamalarını direkt olarak kopyalayıp, günümüz toplumuna yapıştırmak istenen sonucu vermez. hatta sayısız yanlışlıklara yol açar.
islamcı camiada en çok yapılan, daha doğrusu yapılmaya çalışılıp da akîm kalan icraat budur.
davet için görevli zat kendi kemalatına istinaden, devrinin gereklerine göre anlık çözümler üretir. bağlı olduğu tek kıstas kendi marifetidir. bu açıdan bağımsızdır. ancak o marifetini Hz. Peygamberin vasıtalığı ile elde ettiği için de, bağımlılığı devam eder.
kısacası, arada bir relative autonomy/nispi özerklik ilişkisi söz konusudur.
