Mihnet ve ıstırap, aşkın levazımındandır, çaresiz katlanılacak… yoksulluk, dert ve gam; bunlar lâzımdır. dost, sevdiğini, kendisinden başka her şeyden kesilmiş ve sıyrılmış görmek ister. bu makamda huzur, huzursuzlukta; karar, kararsızlıkta; rahat, rahatsızlıktadır.
bu makamda nefse çare aramamak, kendisini mihnet ve ıztıraba bırakmakla olur. o zaman da insan kendisini sevgiliye ısmarlamış ve bırakmış bulunur. devlet bundadır.
devlet, haktan ne gelirse razı olup onu kabul etmektedir. bu rahatsızlıkları gerçek rahatın ta kendisi bilin! bu hale düşüp de kendisini ona terk edebilen, kazançların en büyüğüne ermiştir.
(mektubat-ı rabbani, 140. mektup)
