“Kemmiyetin de bir keyfiyeti vardır” yani “niceliğin de bir niteliği vardır” sözü…
ikinci dünya savaşında almanlar, tiger gibi çok üstün tankları cepheye sürerler. bu tanklar kendilerinden sayıca çok üstün sovyet tanklarını etkisiz hale getirebilmektedirler.
buna karşılık, sovyetler üretimi kolay ve basit bir tankı(t-34) çok sayıda üretip cepheye sürerler ve sonunda almanlara baskın gelmeye başlarlar. nicelik, niteliği ezmeye başlamıştır. niceliğin bu kerameti stalin’e o sözü söyletir.
gerçekten nicelikte bir keramet var mıdır?
evet, nicelik artışı bir dereceye kadar nitelik farkını telafi edebilmektedir. ancak fark çok açılırsa, ki eninde sonunda olacak olan budur, niceliğin niteliği karşılaması imkansız hale gelecektir.
“bir günü bir gününe eş olan aldanmıştır” hadis-i şerifi niteliğin önemine işaret etmektedir.
her gün yaptığımız ibadeti artırsak, bunun bir limiti olacak ve bir noktadan sonra artış imkansız hale gelecektir. hatta artan ibadet yükü bir noktadan sonra ilerletmek bir yana, gerilememize dahi neden olacaktır. zira haddini aşan her şey zıttına inkılap eder.
her geçen gün bilincimizi yükseltirsek, ki o bir nitelik sıçraması hükmündedir ve bir iksir-i azamdır. üstelik bilincin yükselişinin herhangi bir sınırı da yoktur.
velhasılı kelam:
yüksek marifetle yapılan az iş, çok hükmündedir.
marifet sahibi olmayan kimsenin çok işi dahi az hükmündedir; hatta kimi zaman hiç hükmündedir.
siz siz olun niceliğe bel bağlamayın.
