Cin deyince insanlar haklı olarak korku, nevroz, öcüler, ecinniler, tehlike, şüphe, tereddüt, fobiler vs. olguları hatırlıyor ve ürküyor.
çünkü insan,
bedeni itibariyle hayvan,
nefsi(fizik bedenin paralelindeki enerjetik yapı) itibariyle cin,
ruhu itibariyle de melektir.
daha doğrusu bunların koalisyonundan oluşan bir üst yapıdır. işte bizdeki enerjetik beden o çok merak edilen “cin”in ta kendisidir. bu enerjetik yapı tasavvufta tezkiye(temizlik) denilen bir işlemden geçmediği sürece insandaki bütün negatif duyguların menbaı olarak iş görür. her yapılan negatif hareketle de daha güçlenir. olumlu duygu, düşünce ve fiilerle de zayıflar.
dinde günah, haram vs. adı altında icrası men edilen davranışlar nefs/enerjetik yapıyı azdırması hasebiyle böyle hüküm almışlardır.
kuran’ın her bir ayeti bir zamanlar olmuş bitmiş işlere dair olmayıp el an geçerlidir.
-bizdeki nefs/şeytan/enerjetik yapı şu anda adem’e secde etmeyi reddediyor(yani senin varlık koalisyonunda uyumlu olarak görev yapmak yerine sürekli muhalefet ediyor) muhalefet ediyor çünkü aslı ateş/nar/enerji. nar, nurun zıttıdır.
-havva onun kışkırtmalarına uyuyor(ruh eril, fizik beden ise dişildir. nefsinin/şeytanının telkinleri seni madde ve dünya ortamına yönlendiriyor, ruhdan uzaklaştırıyor)
-havva kendi yoldan çıktığı gibi adem’i de yoldan çıkartıyor( fizik bedenimiz dünya ve maddeye gömülüyor ve onun zevklerine gark oluyor. ruh da ona uyup yoldan çıkıyor. sembolik bir anlatımla ifade edecek olursak, at yoldan çıkıp elalemin tarlasına destursuz dalıyor, süvari de seyirci kalıyor)
-nefs/şeytan bir yılandır çünkü yılan rüyaların dilinde düşmanlık manasının suretidir.
-nasıl ki insan bedeni organik bir hayvani yapıdır ve o bedenin sayısız farklı versiyonları tabiatta mevcuttur, aynı şekilde insanın enerjetik bedeninin türünden sayısız canlı o boyutta hayat sürmektedir.
-hatta güneşin ve diğer yıldızların içinde bile o ortamın uygun yapılı yani plazma bedenli canlıların bulunduğu düşünülebilir. eski tasavvuf büyüklerinin bu minvalde sözleri vardır.
