Biraz önce pek eğitimden nasibini alamamış iki vatandaşımız ile muhatap oldum. nakliye işi yapan bu arkadaşlar çorum’lu imiş.
son derece kaba saba olmalarına rağmen gayet şen şakrak idiler. ne yalan söyleyeyim, basitliklerine, mutluluklarına hayran kaldım.
evet, eğitimsizlik kötü bir şey, ona şüphe yok. lakin bu alemde her yönüyle çirkin şey çok nadir bulunur veya yoktur. yani demem o ki, Allah bir kimseyi belli bir nimetten mahrum bırakmışsa, telafi için ona başka ihsanlarda bulunuyor.
ve şunu da ilave edeyim, “dağdaki çobanın oyu profesörle nasıl eşit olur?” derler ya hep. emin olun dağdaki çoban kendi çıkarını profesörden daha iyi biliyor.
avam düşünerek değil, hissederek, içgüdüsel olarak kendi için en iyi olanı tespit edip, tercih ediyor. hem de bu işlemi çok hızlı bir şekilde yapıyor. akıllı düşünene kadar deli dereyi geçermiş
