Farz edelim ki, aniden bir tür mucizeler serisi oluşmaya başladı ve hepimiz tanrının varlığına kâni olduk ve kesin olarak inandık.
ancak, sürekli bizlere gözükmeye başlayan bu mucizeler, üzerinden zaman geçtikçe sıradanlaşacak ve artık bizlere hiç de olağanüstü durumlar gibi gelmeyecektir. artık onları da doğal şeyler olarak görmeye başlayacağız.
şimdi size kritik soruyu yönelteyim:
ya şu anda etrafta gördüklerimiz de tıpkı öyleyse? yani gerçekte birer mucize oldukları halde, bizler sırf alışkanlık ve kanıksama yüzünden onları sıradan ve doğal şeyler olarak algılıyorsak?
evet dostlar, tasavvufta seyri süluk dediğimiz süreçten geçip üzerindeki tüm gafleti atan ve tam uyanık hale geçen kimseler, etraflarına aynen o gözle bakarlar. tüm mucizeyi hayran hayran seyrederler. sübhanallah*, elhamdülillah*, allahuekber* derler.
