Nostalji de, ütopya da ruhun çocukluk hastalıklarıdır. doğru olan tavır, “şimdi”nin hakkını vermektir.
kanaatimce, fatiha suresinin son ayetlerinde( bizi doğru yola ilet, azmış ve sapmışların yoluna değil) bu iki hastalığa işari olarak temas edilmektedir. biri “azmış” diğeri “sapmış” olan iki gruptur, nostaljikler ve ütopikler.
mükemmeliyetçilik de ayrıca bir hastalıktır. genelde önceki iki sapmaya eşlik ederler. sen “şimdi” elinden geleni yap, mükemmel olmasına gerek yok, olduğu kadar… gerisini düşünme. parlak bir geleceğin yolunu “şimdi” koyacağın tek tek taşlar döşeyecektir.
https://isnetus.wordpress.com/…7/simdi-hus-der-dem/
