Duygusal körlük içeren bir istek.
biz aynı ülkede yaşıyorsak eğer, eski türkiye’nin de hali pek iç açıcı değildi.
gerçi hiçbirimiz yaşamadık ama duyduk, büyüklerden dinledik 1980 öncesi türkiye’yi… sorun eskilere, anlatsınlar size…
1980’den sonra ise pkk belası vardı. 1984’de ilk büyük eylemlerini yaptılar ve ondan sonra önlerini almak mümkün olmadı. 90’lı yıllar, olağanüstü hal, askeri vesayet, politik kargaşa yıllarıydı. her gün güneydoğudan tabutlar geliyordu. pkk’nın taşeronluğunu üstlenmiş diğer sol örgütler, bilhassa dhkp-c, şehirlerde yine bombalar patlatıyor, eylemler yapıyor polisle saatlerce sıcak çatışmaya giriyordu.
belki de türkiye en sakin yıllarını 2000’lerde yaşadı. sonra işler yine bozuldu.
türkiye’nin altını dinamitleyen pkk’dır.
eğer pkk olmasaydı ülkenin çehresi şu anda bambaşka olurdu. milyarlarca dolarlık askeri harcamaların yatırımlara gittiğini düşünün… sürekli verilen insan kayıplarının ülkenin moral ve motivasyonunu olumsuz etkilemesini düşünün.
kısacası pkk, türk milletinin geleceğini karartmıştır ve ork sürüsü gibi lanetli işine devam etmektedir.
evet kader bize bir ceza kesti ve pkk’yı ülkeye musallat etti, işlediğimiz azim suçlara mukabil. hiçbir şey durduk yere olmaz. elbette pkk belasını hak ettiğimiz için çekiyoruz.
ama bir de işin diğer yüzü var. bu pkk denilen güruh, işledikleri sayısız cinayetle, yaptıkları zulümle kürt’lerin milli karmasını karartmıştır. zamanı gelince tüm bunlar aheste aheste onlardan çıkacaktır; tıpkı japonların zulümlerinin kendilerine atom bombası olarak geri dönmesi gibi.
zerre kadar iyilik de yapsan, zerre kadar kötülük de yapsan, o sana mutlaka geri dönecektir. bir bumerangın geri döndüğü gibi. bu bir ruhî kanundur ve hem fertler hem de toplumlar için geçerlidir.
