Üzülme!
şu hayatta başına her ne geldiyse üzülme!
her insan doksandokuz esmadan alınmış bir terkiptir; bir esma kombinasyonudur. her fert yani her kombinasyon birbirinden farklı olduğu için yaşayacakları ve hayat çizgileri de birbirinden farklıdır.
başımıza gelenleri değiştiremeyiz belki; ama olaylara karşı tepkimizi, tavrımızı ve niyetimizi kendimiz belirleriz. işte günahımız, sevabımız ve sorumluluğumuz da bu noktada başlar.
dostum üzülme!
“rab”, terbiye edici ve yetiştirici demektir. nasıl ki iyi asker yetiştirmek için zorlu bir parkura koşar komutanları onları, bizim de bu hayatta başımıza gelen her şey bu kabildendir…eğitimimiz için gereklidir hepsi…eğitimin hedefi de marifetullah’tır; yani allah’ı bilmek ve tanımaktır.
askerin eğitim parkuru çeşit çeşit bataklıklar, yılanlar, çiyanlar, dikenli telli bölgeler, mayınlı araziler vs. ile doludur…dümdüz ova olması maksada aykırıdır.
bizler bu hayatta acısıyla tatlısıyla başımıza gelen her şeyi, marifetullah eğitimimizin bir parçası olarak görelim. zira “rab” en büyük terbiyecidir ve her kulunun yetişmesi için gereken şartları en iyi bilendir. elimizi doğru oynarsak, hayat çizgimiz bizi en büyük gayeye ulaştıracaktır. aksi durumda ise kendi ipimizi kendimiz çekmiş olacağız.
bize düşen yalnızca doğru bakış açısı, doğru niyet, doğru tavır ve doğru tepkidir… bu meselenin en güzel işlenişi, hz. ali ve onun semerini çalan hırsızın kıssasında vardır. kader sırrının ve sorumluluğun güzel bir izahıdır.
