Kuzey kore’nin ne istediğini hiç düşündünüz mü?
ufacık cürmüyle ideolojik bir dava güdüp dünyaya komünizm ihraç etmek gibi bir şansı yok. onu yapabilseydi sscb yapardı; o da ayakta kalamadı zaten.
komünist rejimler yapısal olarak problemli olmaları nedeniyle bir bir yıkıldılar. geriye bir iki tane kaldı. bunlardan biri de kuzey kore. kuzey kore yönetici eliti iktidarı bırakmak istemiyor. olağan şartlarda kendi kendine yıkılacak olan rejimi cebir, izolasyon ve doğal olmayan yollarla zoraki olarak ayakta tutuyorlar. ancak elbette bunun bir bedeli var. komünizmin tabii sonuçları verimsiz bir ekonomi, açlık, sefalet, yozlaşma ve sayısız rezilliklerdir.
dolayısıyla kuzey kore ayakta kalabilmek için dış dünyadan kaynak transferine ihtiyaç duyuyor. en azından gıda açığını kapatmak zorundalar. bu transferi legal yollardan yapabilecek pozisyonda olmadıkları için de eşkiyalığa soyunmuş durumdalar. tıpkı eşkiya gibi haraç alma peşindeler. önce dış dünyayı tedirgin edecek işler yapıp sonra da gıda yardımı vs. karşılığında geri adım atıyorlar.
aslında bu politika sizlere oldukça tanıdık gelecektir. malumunuz olduğu üzere, güneydoğu anadolu’daki vatandaşlarımız da benzeri bir şekilde geçimlerini sağlıyorlar.
olayın bir de çin ayağı var. çin, pek olaya müdahil gibi gözükmezken el altından kuzey kore’ye destek oluyor. kendisi büyük ve ciddi bir devlet olmak hasebiyle yapamadığı işleri, mahallenin delisine yaptırıyor. bu açıdan da k. kore bir nevii çin’in ileri karakolu veya öncü ve keşif birliği rolünü üstlenmiş durumda.
