Aşk zekayı geliştirmez ama akla çağ atlatır; basireti de keskinleştirir. aşkı tatmamış biri, ne kadar bilirse bilsin, ham kalmaya mahkumdur.
ancak şunu da önemle belirteyim ki; beşeri aşk, ârızî(yüzeysel) ve geçici bir boyanmadır. kısa süre sonra bu yüzeysel boya dökülür gider; bünye aslına irca olur.
gerçek olan ilahi aşkta ise bünye yapısal bir dönüşüm geçirir ve aşk o şahsın tabii bir sıfatı haline gelir.
kömür madeninde çalışan işçinin karalığı geçicidir; ancak zencideki siyahlık daimidir.
