Çocuk : babam her şeyi biliyor.
ergen : vay be! meğerse babam pek çok şeyi bilmiyormuş. boşuna gözümde büyütmüşüm onu.
20’li yaşlar : babam mı? aman allah’ım! o, hiçbir şeyden anlamaz. (aileden kopuş, arkadaşlarla kaynaşma dönemi)
30’lu yaşlar: babamın fikrini alsam iyi olur. meğerse babam çok şey biliyormuş. (aile tekrar önem kazanmaya başlar. arkadaşlar dağılmaya yüz tutar)
not: türk toplumu sanayileşme sürecinde olduğu ve geçiş aşamasını yaşadığı için verdiğim şablon pek çok kişi için geçersiz olacaktır belki. ancak genel trend bu şekildedir.
