Beni dünyadan soğutmuş katı bir gerçekliktir.
ne kadar güzel olursa olsun, ne kadar hoş olursa olsun bitecek, yerinde yeller esecek.
şimdiye kadar yediğim tüm leziz yemekler neredesiniz?
gördüğüm tüm güzellikler görüşümden çıktı ve kayboldular; hepiniz nereye gittiniz?
ve sen rakı-balık meczubu arkadaşım! dün yaptığın rakı-balık ayini dünde kaldı ve bugün sana baş ağrısından başka bir şey de bırakmadı; ama merak etme o da geçecek.
her ne olursa olsun, bir gün gelecek ve hiç olmamış, hiç yaşanmamış gibi olacak. belki soluk bir gölgeden başka kalıntı da bırakmayacak.
bu yüzden diyorlar sanırım, dünyanın vefası yoktur diye…
benimle ebedi kalmayacak olan ve bir gün beni terk edecek olana niçin gönül vereyim? nasılsa er veya geç beni terk edip kalbimi yaralayacak, bana azap olacak, ateş olacak. o halde o beni terk etmeden, ben onu terk ediyorum; hem azaptan azade olayım, hem de beni hiç terk etmeyecek olana gönlümü verebilmem için boşluk açayım.
benimle dost olmak isteyen, ebedi dostluğa hazırlansın, yoksa hiç gelmesin…o beni terk etmeden, ben onu terk ederim çünkü…
