Estağfirullah’ın kişinin şuur seviyesine göre açılımları vardır. bendeki açılımları şöyle oldu:
- Allah’ım işlediğim günahlardan dolayı af dilerim.
- Allah’ım tüm hayır ve sevap işlerimden dahi af dilerim.
şimdi bu noktada soracaksınız: günahlarından af dilemeni anlıyoruz ama hayır hasenatından(iyi işlerinden) niçin af diliyorsun? anlamsız bir talep…
çünkü bu insan denen canlı bir iş yapıyorsa orada mutlaka kendine dönük bir fayda görmüştür. insanın menfaat gözetmeden iş yapması mümkün değildir. bu menfaat, maddi olabilir, manevi olabilir, psikolojik tatmin olabilir, kendini iyi hissetme, iyi görünme, egoyu şişirme vs. olabilir.
emmare dediğimiz şuur mertebelerinin en dibindeki şahsın bu izahı anlaması mümkün değildir. ona sorsan, kendisi hiç karşılık gözetmeden iyilik yapmaktadır. o da yetmez, başkalarını itham eder. diğerleri hep menfaat için iş yapmaktadır vs…
halbuki çok basit bir gerçek var. hiçbir insan öyle veya böyle bir fayda devşirmeyeceği işe girmez. aksi kesinlikle ama kesinlikle mümkün değildir. öncelikle bunu kabul ve itiraf etmemiz gerekiyor. böylece estağfirullah’ın ikinci katına ulaşmış oluruz.
bu itiraf gerçekleşince ister istemez yaptığımız iyiliklerden, sevaplardan dahi af dilemek zorunda kalırız ve estağfirullah’ın üçüncü kademesi görüş alanımıza girer.
- allah’ım günahlarımdan af diledim, sevaplarımdan dahi af diledim. ancak tüm bu işlemleri yapan yine benim. benim af dilemem yine egoma dönük bir işlem. allah’ım anladım ki, insan ister iyi iş yapsın ister kötü iş yapsın son tahlilde hep egosunu tahkim etmek üzere yapıyor bunu.
Allah’ım egomdan, benliğimden af dilerim! ancak bu mümkün değil ki! af dileyen yine benim. tam bir kısır döngü halinde her faaliyetiyle ego kendini yeniden üretiyor. benim af dilemem esasen daha büyük bir suç. özrüm kabahatimden büyük oluyor. bir şeyin zatı kötüyse artık ondan çıkan her şey kirlidir.( bu noktada şuurun karanlık yüzünden yani şeytandan bir saldırı gelir. “madem elinden bir şey gelmiyor. yaptıkça daha çok batıyorsun. sen de sal gitsin. kafana göre takıl. günahı sevabı boşver. yapsan da yapmasan da bir zaten”… dikkat etmek lazım. bu noktada karanlık yüze kapılan çoktur)
- Allah’ım af dilemekten bile aciz olduğumu anladım. beni affet bile diyemiyorum sana. ne yapacağımı bilmiyorum. acizim. kalakaldım öylece. halimi görüyorsun ya rab! artık iş sana kaldı!
not: estağfirullah’ın anlam katlarının bunlarla sınırlı olduğunu sanmayalım. bunlar sadece şu ana kadar bana açılanlardır. bundan ötesini ben de bilmiyorum. ümit edilir ki, Allah ilerde başka anlam katlarını da ihsan eder.
