Şii’lerin ağız sakızlarından…cafer-i sadık hz.’lerinin bir şii/rafızi’yi yola getirmesi:
“bir rafizi sordu ; ebû bekir’in, ömer’in, osman’ın halifeliğini kur’an’da bana gösterebilir misin?
ca’fer es-sâdık, evet, hatta tevrat ve incil’de dahi gösterebilirim.
Allah şöyle buyurdu: “sizi yeryüzünün halifeleri kılan, size verdiği hususunda sizi denemek için kiminizi kiminizden derecelerle üstün kılan o’dur. şüphesiz rabbin, cezası çabuk olandır ve gerçekten o, bağışlayan merhamet edendir.”[en’am, 165]
başka bir ayette; “(onlar mı hayırlı)yoksa darda kalana kendine yalvardığı zaman karşılık veren ve (başındaki sıkıntıyı gideren, sizi yeryüzünün hakimleri kılan mı? allah’tan başka bir tanrı mı var! ne kadar da kıt düşünüyorsun”.[neml, 62]
başka bir ayet; “yeshalifune fi’l-ard…”
rafızi dedi ki. ey Allah’ın resulünün oğlu tevrat ve incil’de ne var?
ca’fer dedi ki: “Muhammed Allah’ın resulüdür. onunla beraber olan (ebû bekir)dir. kafirlere karşı şiddetli (ömer b. el-hattab)’dır. aralarında merhametli bulunan (osman b. affan)’dır. rüku, secde edip Allah’ın fazlını arayan (ali b. ebi talib)’dir. yüzlerinde secde eseri olanlar (Hz. Peygamber’in ashabı)’dır…”[fetih, 29] işte bu onların tevrat’taki ve incil’deki benzeridir.
rafizi dedi ki; tevrat’taki ve incil’de’kinin meali nedir? Muhammed Allah’ın rasülü ondan sonraki halifeler; “ebû bekir, ömer, osman ve ali’dir. sonra “ke zer’in ahraca şet’a” ebû bekir’dir. “festağlaza” ömer’dir. “festeva ale sukihi” osman b. affan’dır.”yucibu’z-zurraa liyağize bihimu’l-küffar” ali b. ebi talib’dir. “veadallahu ellezine amenu ve amilu’s-salihati minhum mağfiratan ve ecran azima” ise peygamber’in diğer ashabıdır.
fetih süresinin bu son ayetinin meali şöyledir: “Muhammed Allah’ın elçisidir. beraberinde bulunanlar da kafirlere karşı çetin, kendi aralarında merhametlidirler. onları rükuya varırken, secde ederken görürsün Allah’tan lütuf ve rıza isterler. onların nişanları yüzlerindeki secde izidir. bu onların tevrat’taki vasıflarıdır. incil’deki vasıfları da şöyledir: onlar filizini yarıp çıkarmış, gittikçe onu kuvvetlendirerek kalınlaşmış, gövdesi üzerine dikilmiş bir ekine benzerler ki bu, ekicilerin de hoşuna gider. Allah böylece onları çoğaltıp kuvvetlendirmekle kafirleri öfkelendirir. Allah onlardan inanıp iyi işler yapanlara mağfiret ve büyük mükafat vâdetmiştir.”[fetih, 29]
ca’fer es-sâdık; vay sana vay, babam dedemden, o da ali b. ebi talib’den rivayet etmiştir. hz. peygamber şöyle buyurdu: “ben arz kendi adına yarılan ilk kişi (dirilecek) olan ilk kişiyim. övünmüyorum. Allah bana benden öncekilere vermediği ikramda bulunur. sonra bir nida ederek halifelerini yanına çağır der. yarabbi halifeler kim derim? abdullah b. osman ebû bekir es-sıddık der. benden sonra arz kendi adına yarılacak ebû bekir’dir. o Allah’ın huzuruna getirilir. ve kolay bir hesaba çekilir. yeşil bir elbise getirilir. sonra arşın karşısında durdurulur. sonra bir münadi ömer b. hattab nerede diye çağırır. ömer kanlar içerisinde gelir. ona der ki: “bunu sana kim yaptı.” ömer, muğire b. şube’nin kölesi der. Allah’ın huzuruna getirilir. kolay bir hesaba çekilir. yeşil bir elbise getirilir. o da arşın önünde bekletilir. daha sonra osman b. affan getirilir. o da kanlar içerisinde haşrolunur. bunu sana kim yaptı denilir. fülan fülan diye cevap verilir. Allah’ın huzuruna getirilir. ve kolay bir hesaba çekilir. yeşil bir elbise getirilir. sonra arşın karşısında durdurulur. sonra ali çağrılır. o da kanlar içerisinde gelir. kim yaptı denir. abdullah b. mülcem yaptı, der. Allah’ın huzuruna getirilir. ve kolay bir hesaba çekilir. yeşil bir elbise getirilir. sonra arşın karşısında durdurulur.
rafizi dedi ki ey Allah’ın Resul’ünün oğlu kur’an’da bu var mıdır?
ca’fer es-sâdık “evet” der. Allah şöyle buyurdu: “kim allah’a ve rasul’e itaat ederse işte onlar, Allah’ın kendilerine lütuflarda bulunduğu peygamberler, sıddikler, şehitler ve salih kişilerle beraberdir. bunlar ne güzel arkadaştır!”[nisa, 69] burada ki şehitler ebû bekir, ömer, osman ve ali’dir. ve aralarında hak ile hüküm verilir.
rafizi dedi ki; ey Allah Resul’ünün oğlu “Allah, ebû bekir, ömer, osman ve ali arasında ayrım yaptığım için, benim tövbemi kabul eder mi? dedi.
ca’fer es-sâdık dedi; evet, tövbe kapısı açıktır. onlar adına istiğfar et. ancak şayet sen onlara muhalif olarak ölmüş olsaydın, islam fıtratının dışında ölürdün. iyiliklerin kâfirlerin amelleri gibi bomboşa giderdi. adam sözünde döndü, tövbe etti.”
bu el yazması 669/1270 yılı şevval ayında yusuf b. muhammed tarafından yazılmıştır.
