Hercai, renkten renge giren, her renkte görünen demek.
ilahi tecelliler de böyledir.
şu gördüğümüz koskoca kainat bir sinema perdesidir ve o perdeye akseden ilahi isimlerin nurlarıdır.
zaman dediğimiz ise her bir film karesinin sıra sıra geçişidir. her karede başka bir tecelli olur.
“göklerde ve yerde bulunanlar, o’ndan isterler. o, her an yeni bir iştedir” (rahman 29)
tüm karelerde görünen o’dur.
hercai…
bu durum süluk ehli için derin bir tefekkür ve murakabedir.
cezbe ehli ise yakıcı bir aşkın pençesine düşmüştür. özlem, hasret, yakıcı ateşler onun günlük halidir. bir zamanlar ben de öyleydim… şu anda ise gönlüm tamamen sükunet bulmuş durumda. ne aşk var, ne özlem, ne de hasret…
mazide o yakıcı günlerde çelik’in hercai adlı parçasını dinlerdim. çelik orada rabıta veya murakabenin tarifini çok güzel yapıyor.
rabıta veya murakabe neymiş çelik anlatsın bize:
