Bazen sıkıldığımda bunaldığımda bir parça ferahlamak için cennetlik olduğumu ve cennete girdiğimi hayal ederim.
cennet kapıları bana açılıyor ve içeriye giriyorum. iç bayıltıcı bir ferahlık, sonsuz huzur yüzüme yüzüme vuruyor. daha önce hiç duymadığım enfes kokulardan sarhoş oluyorum neredeyse. her yer, her şey nurdan yapılmış. cennetin ağacı da, taşı da, toprağı da nurdan ve her bir parçası sürekli Allah’ın değişik esmalarını zikrediyor. onların zikirlerini tüm benliğimle hissediyorum. cennet adeta esmaların billurlaşmış hali gibi. o esma yapılarla istediğim gibi rezonansa girebiliyorum ve iletişim kurabiliyorum. zaten onlar ölü değil canlı yapılar ve bana itaat halindeler; çünkü ben bir insan olarak Allah isminin mazharıyım. tüm esma Allah ismine tâbî olmak zorundadır.
beni kapıda billur gibi şeffaf ve nurdan bedenli huriler karşılıyorlar. hepsi olağanüstü güzeller ; öyle ki, elf kızları yanlarında kırık cam parçası gibi kalırlar. muhteşem elbiseler içinde güzellikleri beni büyülüyor, kendimden geçiriyor. etrafımda pervane olmuşlar şarkı söylüyor ve beni sevinçle karşılıyorlar. şarkıları o kadar büyülü, sesleri o kadar yumuşak ve güzel ki, eriyorum adeta. kollarıma girip beni götürüyorlar, “hadi sarayımıza gidelim” diyorlar. ben tamamen uçmuş durumdayım. bu kadar huzur, mutluluk, güzellik alışık olduğum bir şey değil. dünya hayatımda binbir türlü çileler çekmiş biri olarak, zorluklara alışmıştım ben halbuki.
saraya doğru yürürken ağaçlar lisan-ı halle bana selam veriyorlar ve hoş geldin diyorlar. cennet kuşları üzerimizde daireler çizerek uçuyor ve onlar da kendince hoş geldin diyorlar. karşıda bana tahsis edilmiş sarayım gözüküyor. bembeyaz inci gibi parlıyor. tepesi şatolarınki gibi ince sivri ve sanki puslu bulutlara değer vaziyette. sarayın bahçesi de muhteşem düzenlenmiş. her yerde sıra sıra cennet çiçekleri, hem Allah’ı zikrediyorlar, hem de etrafa hoş kokular salıyorlar. sarayın çok sayıda hizmetkarı kapıda sıra sıra olmuşlar ve bana hoşgeldiniz diyorlar….
……
işte benim için bitmemesi istenen şey bu.
