Hiç Yaşlı Ateist Olmaması
Egosunun/nefsinin tebası olmuş bir insanın makus talihidir. gençliğinde işin kolayına kaçmış ve kendini bütün kayıtlardan azade kılmak için din ölçülerini reddetmiştir. çünkü dünyaya aşkla bağlıdır ve hiç ölmeyeceği zannı ve vehmindedir.
yaşlılığında ise birden ölümün soğuk nefesini hissedince çareler aramaya başlar. ama nafile…çünkü din meselesi sığ bir kültürle halledilecek iş değildir. bu alanda mesafe katetmiş ehil olan zatları ciddi manada incelemeyi gerektirir.
“evet bir tanrı varmış meğer” deyip onun etrafında bir takım zanlardan, beklentilerden, kuruntulardan örülü bir dinin asla kişiye bir faydası dokunmaz. mesela, vücut geliştirmek isteyen bir kimse kendi kendine bir takım çalışmalar uydurmakla başarılı olamaz, başarılı olmak için o sahada oluşmuş 50-100 senelik birikimi incelemek hatta işin ehline başvurmak durumundadır.
kısacası, bilgi vakıaya uygun olmalıdır. insan bedeninin özellikleri bellidir, bu özellikler asla değişmez. vücudun geliştirilmesi için işin ehli tarafından keşfedilen ve tavsiye edilen kurallara harfiyyen riayet etmek bir zorunluluktur.
aynı şekilde, ruh kaslarını şişirmek isteyen kimse, o sahanın üstadları olan Peygamberler ve onların varisleri olan evliyanın tavsiyelerini can kulağıyla dinlemelidir.
kendi kendine bir şeyler çırpıştırmak yerine mesela mesnevi okunsa, o zaman çok şey değişir. çünkü mevlana bu sahanın zirve şahsiyetlerinden biridir.
