Bir kimse sahip olduğu ilmi ve irfanı, şöhret elde etmek, kendine isim yapmak, para, makam, mevki ve çeşitli menfaatler elde etmek vs. için vesile ve basamak olarak kullanamaz. kullanırsa sapar ve saptırır;
zira,
“sizden hiçbir ücret istemeyen kimselere uyun, onlar hidayete erdirilmiş kimselerdir.” (yasin 21)
ayetine açıkça ters düşer.
işin bir diğer yönü ise hakiki ilmin ve irfanın kişinin aczine* ve fakrine* binaen geldiği gerçeğidir. yani hakiki ilim kesb yoluyla elde edilemez ancak acze, fakre ve ihtiyaca nispetle ikram-ı ilahi olarak gelir.
böyle bir ilmi insanlara karşılıksız vermek gerekir; çünkü kişi ancak malik olduğu bir malı satabilir ve karşılığında ücret talep edebilir; kimin malını kimden esirgiyorsun?
