
İnananların İçindeki Korkunç Şüphe
Şahsen benim içimde şüphe falan yok.
allah’ın ve resulünün hak olduğunu kesinkes biliyorum.
içimde herhangi bir şüphe bulamıyorum. sanırım bunun için allah’a çok çok şükretmem gerekiyor.
elbette bilemediğim, anlayamadığım pek çok mevzu var. onlar için de başlıca taktiğim şu: bilemediğim meseleyi rafa kaldırıyorum ve “bir gün allah bunun sırını bana açar inşaallah” diyorum.
bu yöntemle pek çok sorumun cevabı zaman içinde kalbime düşmüştür. hatta kimi cevapların sorudan on yıl sonra geldiği bile olmuştur. demek ki, o sorunun cevabını idrak olgunluğuna ancak o zaman zarfında ulaşabilmişim.
bilemediğini, anlayamadığını inkar etme. zira inkar eden, inkar ettiği şeyden ebediyen perdelenir. rafa kaldır geç… elbet bir gün allah sana onun sırrını açacaktır veya açmasa bile bu tavrın meseleyi allah’ın ilmine havale etmekten ibarettir ki, yine bu davranışın iman kapsamına girmektedir.
herkes her şeyi bilecek diye bir kaide yok. zira bilginin sonu yoktur; ama allah her şeyi ve ilim verdiği kimi kulları da bazı noktalarda cevapları bilmektedirler; buna inan…böylece ilminle değil ama imanınla sonsuzu bir adımda geçmiş olur ve bilmesen bile bilmiş hükmüne girersin. imanınla tüm cevapları bilmiş gibi olursun.



