İnsan asla doymaz, öylesine hırslı yaratılmıştır. ne kadar verirsen ver “daha yok mu?” der. Bu kadar hırs elbette ona boşuna verilmemiştir. Aslında ondaki büyük arayış istidatını gösterir. Bu istidat ancak gayeler gayesi olan Allah’ı arama işinde kullanıldığında yerini bulur ve insanın o bitmez tükenmez açlığına son verir. Evet…insan ancak Allah’a yüzünü çevirdiğinde kanar ve doyar ve huzur bulur. bunun haricindeki her şey tuzlu su içmek gibidir, içtikçe susuzluğu daha da artar…
