Bir padişahın huzuruna, bütün koku ve kirlerden temiz olanların girmesi icap
eder. hakka da ancak saf, temiz olanlar gider.
beladan korkma…. onlar günahlara kefaret olur. nasıl ki; peygamber
efendimiz bu hali işaret ederek:
– “bir günlük sıtma, bir yıllık günaha kefaret sayılır.”
buyurmuştur. zahirde bela gibi görünen haller, seni daha da olgunlaştırır;
bulunduğun hali muhafaza hakkı sana tanınır. ilahi sırları saklamaya emin
görünürsün. kalbin nurlanır, gönlün açılır. lisanında bir fesahet olur. bu fesahetin
sebebiyle hikmetli konuşmalar yaparsın. sana muhabbet, sevgi yolları açılır, hep
bunları anlatırsın… sendeki bu üstünlük sebebi ile herkesin sevdiği bir varlık
olursun. insanlar da seni sever, başka yaratılmışlar da… dünya da sana koşar, ahiret
de….
sen artık allah’ın sevgilisi oldun. her şey seni sevmeğe başlar. mahlukatın
sevgisi, hakk’ın sevgisine bağlıdır. aynı şekilde buğzu da, o’nun buğzuna
bağlıdır.
allah seni sevince; seni her şey sever. buğzedince de her varlık sana düşman
olur.
bu makama yetiştiğin zaman hakk’a kavuşmuş olursun. kendi varlığın gider.
bir şey dileyemez olursun. yanılıp da istekte bulunacak olsan, alacağın zaman bir
de bakarsın ki, o şey kaybolmuş gitmiş.
bu halinde, dünyadan sana pek az nasip verilir. asıl çoğu senin için öteki aleme
saklanır. burada isteyip alamadığını ötede bol bol alırsın. bunların arasında o kadar
büyük nimetler vardır ki, akıl bir türlü onun aslına eremez… yükseğin yükseği ve
gönlün mesrur olacağı her büyük nimet orada bulunur…
eğer bunları beklemeden, bu meşekkâtli teklif evinde onlara kavuşmak istersen, az
bir şey alabilirsin, fakat buna mukabil kalbin safiyeti gider, basiretin söner. asıl
istenen ve tahakkuku ahirete kalan nimetlere kavuşmaktan mahrum edilirsin.
halbuki senin isteyeceğin ne dünyaya ne de ahirete ait olmalı; sebepleri yaratan,
yeri seren, semayı yükselten mevla olmalı. halbuki sen, ne buranın, ne de
öteki alemin nimetini beklemeden az bir dünyalığa razı oluyorsun.
(fütuh-ul gayb’dan)
