Tokmaksız bir kapısı bulunur. ancak içerden ve kalbin sahibi olan hak tarafından açılır.
“19. yüzyılın büyük ingiliz ressamlarından william holman hunt’ın bir bahçeyi tasvir eden tablosu londra kraliyet akademisi’nde sergileniyordu. hunt’ın “kainatın ışığı” adını verdiği bu tabloda, geceleyin elindeki fenerle bahçede duran filozof kılıklı bir adam görülüyordu.
adam serbest kalan eliyle bir kapıya vuruyor ve içeriden bir cevap bekler gibi duruyordu. tabloyu tetkik eden bir sanat eleştirmeni hunt’a dönerek “güzel bir tablo doğrusu, ama manasını bir türlü kavrayamadım” dedi. “adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı? ona tokmak takmasını unutmuşsunuz da…”
hunt gülümsedi: “adam alelade bir kapıya vurmuyor ki” dedi. “bu kapı, insan kalbini temsil ediyor. ancak içeriden açılabildiği için dışında tokmağa ihtiyaç yoktur.” (alıntıdır)
