Meşhur hükümdar timurlenk’e:
– seni erlikten başbuğluğa yükselten nedir?, diye sordular.
timurlenk şu cevabı verdi :
– asla ümitsizliğe düşmedim… o kadar zorlukla karşılaştığım halde hiç birisinden yılmadım ve bir maksadıma erişmek için bir karınca bana örnek oldu: bir gün düşmanlarımdan kaçmış bir harabeye sığınmıştım. her yerden ümidi kesmek üzere olduğum bir anda gözüm bir karıncaya ilişti. karınca kendinden büyük bir buğday danesini almış bir yıkıntının üzerinden aşırmak için uğraşıyor; fakat taşıdığı şey kendisinden büyük olduğu için sonuna kadar götüremiyor, düşürüyordu. dane yuvarlanarak duvarın dibine düşüyor, karınca tekrar inip rızkını alıp götürmeye uğraşıyordu. bu hal elliden fazla oldu; ama karınca da nihayet maksadına erişti. karıncanın bu azmini gördükten sonra bende bir ümit peyda oldu. kendi kendime: ”ben bu karınca kadar da mı olamayacağım.” dedim ve maksadıma erinceye kadar hiç bir zorluktan yılmadım.
